"Das mij peepie."
"....Nee..."
"Das mij mama!!!"
Toch betrapten we haar op volgende praktijken en we wisten dat het goed was:

Ik heb ons boeleke voelen bewegen!
Al een tijdje denk ik iets te voelen, maar was nooit zeker.
Dat was vandaag wel anders! Een paar moedige duwtjes in mijn onderbuik.
Zo zalig....dit heb ik gemist van tijdens de zwangerschap van Yinte.
In vergelijking met de vorige keer tel ik de weken niet af. Heb eerder iets van: 'O, nog máár 23 weken?!'; spijt dat het er dan al zal opzitten. HET GAAT ZO VLUG!
Nuja, waarschijnlijk spreek ik tegen de geboorte aan weer helemaal anders.
In ieder geval: genieten is de boodschap!

We gaan de vijfde maand in. Ik voel me nog steeds 'pril' zwanger; maar zo stilletjesaan heb ik toch recht van spreken, niet? Binnen enkele weken zijn we al halverwege!
De laatste weken ben ik samen met Jelle concreet aan het nadenken over 'natuurlijk bevallen'. De bevalling van Yinte werd ingeleid, daar was er geen keuze, maar op zich was dat een heel koud en klinisch gebeuren.
Gisteren zijn we voor het eerst bij één vroedvrouw van een team van 2 geweest (Jo Michielsen en Catherine Regniers). Hun manier van werken spreekt ons enrom aan. Het lijkt er nu ook op dat we met hen in zee gaan. Niet voor een thuisbevalling, maar voor een begeleide bevalling in het ziekenhuis op de manier die ons het aangenaamste lijkt.
Gisteren kon ik dus ook nog eens het hartje horen van de baby. Yinte was daar ook bij. Heel verwonderd dat er iets zit te bonken in mama's buik. Nadien in de auto zag ik wel de eerste tekenen dat ze begrijpt dat ze niet meer ons enige kindje zal zijn. Beetje droevig wel als ze zo zegt: "Yinte ook in mama buik, Yinte ook babytje. Mijn mama!" Tis toch men lieve schat.
Ik kan het alle zwangeren aanraden; ga hier binnenkort wat boeken huren en cursussen volgen. Collega's dikke buiken kunnen misschien meegaan?!!
Hier ben ik nog eens.
Het buikske doet het zeer goed. En die twee madammen erboven doen het nog beter. Dat wordt eten in overvloed binnen 6 maanden!
Tussen het werken door wil ik binnenkort graag bewust wat tijd maken om met ons buikbewonertje bezig te zijn. Ik heb gelezen over het geboortehuis Ena in Lier. Veel van hun activiteiten spreken me erg aan. Ik wil eventueel ook beroep doen op een vroedvrouw om wat meer voorbereid te zijn op de bevalling....nu we weten dat er misschien weer eentje van tegen de 5kg moet passeren. Misschien ook wat boeken lezen. En stillekesaan nadenken over alle praktische zaken. Maar ik kijk er vooral naar uit om het heel gezellig te maken deze winter. Ik hou wel van die koude seizoenen. En met een dikke buik kan het er alleen maar gezelliger op worden.
En nu: aftellen naar 1 oktober; dan ga ik weer op controle bij de gyneacoloog!
Ik begin stilaan de naam 'zwanger' waardig te worden. Dat buikje komt traag maar zeker naar voren, nagevolgd door andere lichaamsdelen waar ik iets minder graag rondingen zie. De eerste nieuwe kilootjes zijn eraan (ik denk een 3 à 4 tal), maar nog volledig op schema.
De ongemakken lijken de deur uit, wat zalig is. Tijd om stilaan 100% te genieten. Binnen 6 maanden houden we ons tweede kindje in de armen en dat dringt absoluut nog niet door.
Hier binnenhuis komt er wat schot in de zaak ivm de renovaties. Traag maar zeker hoop ik dat alles af is tegen begin december; mijn 24e verjaardag. Dan is het tijd voor de feestdagen. Januari wordt solden afschuimen voor het nieuwe kleintje en dan beginnen we alles klaar te maken.
Dus vanaf nu: Elke dag feest!
Welcome to our family life!