12 weken oud

Vandaag precies twaalf weken geleden werd Inya geboren. Terwijl ik deze post schrijf nog precies 20 minuten te gaan.

*flashback*

Ik ben ongeveer 24u geleden in het moederhuis aangekomen en de weeën zijn nog steeds niet sterk genoeg.

Een halfuur geleden hebben ze een baxter op mijn infuus aangesloten die ervoor zal zorgen dat de geboorte niet meer ver af is. Ik vloek op de pijnlijke weeën die dat veroorzaakt. De dosis wordt verhoogd en ik moet van de bal naar mijn bed vluchten. Ik kan niet goed doorademen, handen en voeten worden gevoelloos. Ik schreeuw van de pijn en overtuig de vroedvrouw om toch maar de gynaecoloog te bellen, dit zijn persweeën. Wanneer zij terug de kamer inkomt en nog eens de ontsluiting controlleert blijkt deze plots van 7cm naar 10cm te zijn geevolueerd. Ik word naar de verloskamer gereden in ondraaglijke pijn. Naast mij wordt de gynaecoloog opnieuw opgebeld. Ik hoor hem aan de andere kant van de lijn in een razende auto. Even later blijkt hij te zijn aangekomen. Ik weet niet meer precies hoe lang, maar niet veel persweeën later is Inya daar. Ze schreeuwt en dat lucht op. Ze nemen haar meteen mee naar de andere kant van het ziekenhuis. Het zit erop. De buik is weg en mijn baby hebben ze afgenomen. Nog nooit heb ik zoveel verdriet en geluk bij elkaar gevoeld. Verstrengeld als een touw dat nog steeds om mijn nek zit.

**

Sinds enkele uren na de bevalling heb ik een krop in mijn keel. Het betert wel. Soms voel ik niets. Soms spant het zo hard rond men nek dat ik lijkt te stikken.

Het is niet meer de moment om te wennen aan het idee dat ik echt wel volwaardig zwanger ben. Nu is er een stevige prachtige baby om volop van te genieten.

Samen

Mijn hart doet deugd. Men twee meisjes spelen voort eerst met elkaar. Het is misschien daarom dat ik zonet ten volle besefte dat het zo zalig zal worden, wij drie vrouwen.
Inya begint te 'spelen', ze zoekt aandacht, houdt van beweging en kleuren. Het was haar niet ontgaan dat grote zus vandaag thuis is van school. Ze gebruikte al haarbabycharmes om er toch maar voor te zorgen dat de zus naast haar kwam staan. Yinte trakteerde haar op een duplo-poppenkast voorstelling en Inya trakteerde haar zus op een stralende glimlach en haar leukste brabbels.

De tussenstand

Ik schrik er zelf even van...
Inya weegt 5kg en is 60cm lang. Dat is precies het gemiddelde gewicht op deze leeftijd (p50), maar wel 3 cm langer dan het gemiddelde!(p90)
We kunnen dus stellen dat ze haar achterstand bij deze heeft ingehaald!

Prinses Inya

Je hoort het niet, maar op deze foto's is Inya aan het zingen van genot. OOooooo, Euuuuuu.... Kijk maar goed. Zalig die eerste lentezon!

Aan zee

De eerste keer aan zee met Omi en zus.

Proper gewassen

In bad

Zonnebaden

Inya's eerste zonnebad op het terras. We kijken uit naar meer!

Blootje

Ze lacht!

Inya en Yinte

Een vergelijkje; Yinte exact 9 dagen oud, Inya 9 weken. Ze wegen hier ongeveer hetzelfde (4kg 600), alleen is Inya een paar cm langer en lijkt ze dus magerder...

Nachten

Zoals er goede nachten zijn, zijn er ook andere.

Rond halfdrie vanacht schudt de wieg naast mij bijna van zijn staanders en word ik gewekt door een uitgehongerde baby. Allemaal nog redelijk volgens plan zeg maar. Normaalgezien krijgt Inya dan de borst. Ik heb haar aangelegd, maar kwam na een halfuur baby- en borst worstelen tot de spijtige vaststelling dat ik niet meer genoeg eten in huis heb. Nuja, echte spijt kan je dat niet noemen, want na da halfuur ben ik zo zenuwachtig dat ik - net zoals zij - hunker naar een fles om nadien terug verder te kunnen slapen. Naar benenden dus maar, voor de eerste keer in Inya's babycarrière, om een papfles te vullen met poeder en water, microgolf in en terug twee verdiepen naar boven.

Dankuwel moeder natuur om ervoor te hebben gezorgd dat je tegen dan klaarwakker bent. Inya reageert haar frustraties over mijn te lege boezem af op haar fles. Die gaat er veel te snel in, maar ik laat haar een keer of 4 stoppen om te boeren.
Goed, we zijn een uur verder, alles zit erin, we kunnen verder slapen. Maar dan klinkt er gedonder. Niet één keer maar meerdere wolken zetten op in Inya's luier. Uit ervaring van de dag voordien weet ik dat dat nare overstromingen tot gevolg kan hebben, dus ik zet mezelf paraat. Natte doekjes in de aanslag, licht aan, tetraluier over onze lakens. Voorzichtig open ik de knopjes van haar piyamatje. Miljaar! Weer dezelfde troep. Vuil tot in haar nek, door alle lagen heen. - Hier komt steevast het moment dat ik aan mijn nachtelijke vloeksessie begin waarop Jelle, die om 6u moet opstaan - de dekens over zijn oren trekt. - Ik ga weer enkele verdiepen naar beneden om propere kleedjes te zoeken. Kuis de baby af zoveel ik kan en word weemoedig als ik aan de propere badsessie van enkele uren voordien terugdenk. Maar goed, de ravage is weer opgekuist en ik duffel Inya gezellig in in haar wollen wiegje. Ik druk ook men eigen neus diep in men kussen en ben blij dat ik toch nog een uurtje of drie zal kunnen slapen.
Tot de wieg opnieuw begint te schudden. Onze vriend de hik is daar. Het klinkt pijnlijk en vermoeiend, dus ik kan niet anders dan haar weer uit te pakken en recht te houden, tot het onheil is verstreken.

Na deze laatste crescendo is de rust eindelijk daar. Heilige stilte. Zalig.

Kamertje - finale fase!

Inya haar kamertje staat op haar te wachten. Enkele uren voor de babyborrel is het dan toch afgeraakt, oef. Ik ben toch trots, vooral omdat het resultaat bijna perfect is wat ik wou bereiken. Ziehier de foto's!

Babyfeest, the day after

* babyfeest *

In de eerste plaats willen we iedereen bedanken voor het bezoek op ons babyfeest en de vele cadeaus die Yinte en Inya hebben gekregen. Uiteindelijk zijn er een vijftigtal vrienden, familie en buren komen kijken naar de nieuwe spruit. Er werden drie bakken bier, 6l witten en 5l rode wijn doorgespoeld samen met de nodige chips en snoep.

Onze dochters hebben zich goed gedragen. Inya slaapt hier momenteel nog de roes uit van haar eerste feest. Ze is het grootste gedeelte van de namiddag wakker geweest om in de ogen te kunnen kijken van al die nieuwsgierige pakkers.


In alle drukte heb ik maar een paar foto's kunnen trekken. Hier eentje van het feestvarkentje in haar wiegje. Er is wel een reeks van 'the day after'. Die volgen hierboven...

Haleluja

Vanacht heeft Inya voor het eerst doorgeslapen.
Dat kwam wel héél onverwacht, want normaal heeft ze een laatste voeding rond 11u, eentje rond 4u en de volgende om 8u.
Nu kreeg ze haar laatste flesje om 12u en om 8u15 stond ze er pas terug.
Ik denk eerder dat het een soort van 'toeval' was.
In ieder geval zijn we heel heel dankbaar, zo net voor haar feest. Ben benieuwd voor de volgende dagen!

Treft wel dat sinds gisterenavond haar kamertje af is. Ik heb het haar laten zien en ik heb haar verteld dat ze daar voor het eerst in haar bedje zou mogen slapen als ze doorsliep. Straf hé. Zou ze het niet gezellig vinden tussen ons in?

Dat doorslapen heeft nog wel een ander gevolg. Ik was van plan om alleen nog 's nachts borstvoeding te geven. Tot nu toe gaf ik 1à2x 's nachts en 1x overdag. Kheb haar die nachtvoeding deze morgen toch maar laten inhalen. Is toch iets moeilijker dan gedacht om afscheid te nemen van die periode.