Bijna 2 maanden...

...bijna twee maanden, en nog steeds zo klein. Zo ligt Inya meestal te slapen, samen in bed of naast mij in haar wieg. Ik probeer nog steeds de tijd in te halen die ze normaal in mijn buik had moeten doorbrengen.

Deze week was mijn laatste afspraak bij de gyaecoloog die verband hield met deze zwangerschap, de nacontrole. Een emotioneel moment, waarop je altijd trots je paar weken oude kindje kan laten zien. En daarna rijd je naar huis, de wereld in, en ik kan het niet laten om een traantje weg te pinken. Niet van verdriet, maar eerder van levensvreugde, in de letterlijke zin van het woord dan.