Het ongeval

Woendagmiddag reed Jelle met de twee kindjes in de wagen de verkeerde richting de autostrade op. De eerstvolgende afrit in Rumst besloot hij de E19 te verlaten om terug te rijden richting Antwerpen. Om dit manoevre te kunnen maken moest hij lichten passeren en tegenliggers kruisen. Hoewel hij zeker is van de groene pijl aan de overkant van het kruispunt, knalt hij frontaal op een vrachtwagen. De auto wordt weggekatapulteerd en beland met de voorkant op de betonnen middenberm.

Als bij wonder is er niemand gewond. De kindjes zijn uiteraard erg beginnen huilen. De auto begon na de klap te roken binnenin. Daarop hebben voorbijgangers Inya uit de auto gehaald. Ondertussen had Jelle Yinte al in zijn armen. De auto is perd total.

Na de crash zijn de kindjes gelukkig snel opgehaald door een schoonzus. Ik zat de hele namiddag nietsvermoedend op mijn werk. Al had ik een akelig voorgevoel, zoals steeds wanneer ik Jelle niet kan bereiken. Alleen was het dit keer niet onterecht...

Ik heb altijd al zeker geweten dat er ons een accident stond te wachten. Alleen had ik de gevolgen veel erger ingeschat. Ik noem dit een geluk en geen ongeluk. Zeker als je weet dat ongeveer een kwartier voor het ongeval (ik zat toen nog mee in de wagen) we zijn gestopt aan de kant, toen we merkten dat Yinte haar gordel niet om had.