Met drie vrouwen onder ons dak mag Jelle het hebben af en toe. Hormonaal of niet, wij hebben één voor één onze kuren. Zou het daarom zijn dat hij besloot om zich dit weekend 103 meter naar beneden te storten vanaf de brug van Ponsonnas? Eerlijk gezegd vertrouw ik het zaakje niet. Het mag dan wel zijn dat er een elastiek rond zijn benen wordt gebonden, ik ben er vierkant tegen. Of misschien kom je - op de moment dat je het gevoel hebt dat je je dood tegemoet springt bij de aanblik van de puntige hoop stenen honderd meter onder je lijf - tot het besef dat er niemand is die je zó graag ziet als je eigen vrouw, kinderen en hun bijhorende kuren.
Laat ons hopen....
9.05.2008
Hij gaat springen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
ik denk niet dat hij daar een sprong voor nodig heeft om dat te beseffen , denk dat hij da zo ie zo weet hoor. :)
Ik denk vooral dat ik hogere bruggen ga opzoeken. Deze was nogal gewoontjes.
ok dan!
Een reactie posten