Vandaag 11 weken ver.
En ons buikwezentje woont nog steeds op hetzelfde adres.
Het bloedverlies is iets continu voor de moment. Al een dag of 7. Misschien geraak ik daar niet vanaf. Andere mogelijkheid is, zoals ik hoop, dat het hematoom het begeeft en stillekesaan oplost.
Ik vraag me nu echt af hoe ik moet denken. Is natuurlijk wel leuk dat al het gefilosofeer over de toekomstige baby voor de laatste maanden gespaard wordt. Daar komt toch een hoop bij kijken waar ik enorm naar uitkijk. Eerst duidelijkheid over het geslacht en de gezondheid. En dan begin ik te dromen. Alle spulletjes terug bij elkaar, een naam, kleertjes, suikerbonen, ....
Voor de moment kan ik me echt niet voorstellen binnen 6-7 maanden een kleintje te mogen vasthouden. Maar het zou zó zó zalig zijn.
Nog 7 dagen en de eerste 12 weken zitten er op.
8.18.2007
11 weken
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)




1 opmerking:
I keep my fingers crossed...
succes en sterkte
Een reactie posten