33w5d We geraken op gang

Het aantal weken zwelt snel aan, alsook mijn buik.
Hetgene erin zit doet ook haar best, maar met een gewicht van 2,2kg - wat gemiddeld is - lijkt het of we deze keer toch niet aan de 4,7kg komen. Ik ben razend benieuwd.

Het voorbije weekend heb ik enorm veel (en pijnlijke) beweging gehad. Tegen zondagochtend was het eindelijk stil hier vanbinnen en kon ik vaststellen dat ik andere lichaamsdelen voelde zitten dan voordien.
Gisteren werd dan mijn vermoeden bevestigd: ons meisje ligt niet meer in stuit. Net op tijd, want ik begon me zorgen te maken.

Keerzijde van de medaille is dat men bekken nu uiteraard de sporen begint te vertonen van de zwangerschap van Yinte. Soms lijkt het of ik uit elkaar val, en met dat hoofdje daarbeneden is mijn ganzenpas er ook niet op vooruitgegaan.

Niet getreurd, ik geniet van elk moment en ik wil nog lang niet dat het al gedaan is.





We hebben ook de knopen doorgehakt ivm de suikerbonen. Omdat daar nog wel wat werk aan is ben ik begonnen met het ineenzetten. Altijd gevaarlijk als de buurvrouw ineens aan je achterdeur staat (maar steeds welkom hoor Greet! ;)).
Ik denk dat ik vanavond de eerste hand zet aan het geboortekaartje. Dat idee zit al een paar maanden te rijpen in mijn hoofd. Hopelijk wordt het wat.

Dan nog een geboortelijst en wat kleine startspullen bijeenzoeken en we zijn er.

Tot binnenkort!